Cooking method: Roosteren

lunchgerecht - 11 januari 2021

Salade van bimi, cannellinibonen en burrata

Van gerechten die je aan tafel deelt, ben ik een fan omdat het onmiddellijk sfeer brengt. Je begint meteen, zeker als niet iedereen elkaar goed kent, te overleggen wie er zal opscheppen. Zo ook bij deze salade. Het is altijd een succes voor degene die als eerste de lepel in de burrata zet en je de mozzarellaroom eruit ziet lopen. De laatste keer dat ik deze lauwwarme salade heb klaargemaakt gaf ik er gegrilde kip en nog een tomaten pruimensalade bij. Een feestmaaltje dat eindigde met de echte ‘keylime pie’. Dat recept volgt zeker nog een keer.

Lees meer
gastauteurs - 8 december 2020

Geroosterde topinamboer met knoflook en rozemarijn

door is helemaal trendy! Deze kleine knollen met een oranje-rode schil zie je ook wel als aardpeer of Jeruzalem-artisjok aangeduid. Het crèmekleurige naar lichtgrijs neigende vruchtvlees heeft een zachte, wat zoete en nootachtige smaak, die wel wat van artisjok weg heeft. In mijn tuin schieten elk jaar weer de topinamboerplanten tussen de rozemarijn- en rozenstuiken als kleine, knalgele zonnebloemen omhoog. Dat betekent dat ik in de herfst weer met mijn spade een paar maaltjes topinamboer uit de grond tover. Van een stukje grond van zo’n 2 m² kun je zo’n 10 kilo aardperen oogsten. Zodra de knollen met lucht in aanraking komen, kleuren ze bruin. Echt verse aardperen hoef je niet te schillen. Alleen schoonboenen onder stromend water is dan voldoende. Liggen de aardperen al een paar dagen, dan is schillen met een dunschiller aan te raden. Je kunt aardperen eten als gekookte aardappelen. Ze hebben dan een kooktijd van 10 minuten. Maar de verfijnde smaak komt beter tot zijn recht als je ze verwerkt tot een lekkere puree of een mooie, gebonden soep. Je kunt ze ook roosteren in een braadslede. Ik gebruik dan mijn ovenplank van cederhout, dat geeft de aardperen net wat extra smaak. Dit recept is voor 4 personen.

Lees meer
Lunch - 19 oktober 2020

Geroosterde bospeen en radicchio salade

Deze salade is vegetarisch en vegan als je ahornsiroop gebruikt in plaats van honing. Deze salade heeft één van de lekkerste dressings uit het boek. De pijnboompitten geven deze vinaigrette een plantaardige romigheid maar de sinaasappel en dille bovenop de wortels maken het lekker fris. Oog verblindend als hij is, doet deze salade het goed als indrukwekkend gerecht tijdens een etentje.

Lees meer
Rijst - 7 september 2020

Wilde rijst salade met geroosterde tofu

  Deze vegetarische wilde rijst salade verander je met een kleine aanpassing in een ‘gewone’ salade. Zolang de basis maar wilde rijst en komkommer is, zijn er genoeg variaties te bedenken. Combineer de basis met stukjes gerookte vis, gerookt vlees, maar ook klein gesneden restjes biefstuk of varkensvlees maken er een smakelijk geheel van. Makkelijk als in je gezin niet iedereen vegetarisch eet. Wat ik heel fijn vind is dat je de wilde rijst een dag van te voren kunt koken. Als je hem dan de volgende dag eerst even op kamertemperatuur brengt, staat deze salade binnen een mum van tijd op tafel. Wilde rijst is een grassoort, die uit Noord-Amerika komt, met mooie zwartrode korrels in de pluim. Het teelproces is intensiever dan gewone witte rijst, en daar hangt een prijskaartje aan. Ik ben geen fan van pakjes met een mengsel van witte en wilde rijst. Wilde rijst heeft een langere kooktijd nodig en je wilt toch geen gerecht eten waar de witte rijst pappig is of de wilde rijst ongaar. Gebruik gewoon de originele zwarte wilde rijst .  

Lees meer
Brunch - 15 juni 2020

Een salade van bloemkool, broccoli en lof met een rozijnendressing

  Het ideale lunchgerecht. De rozijnendressing geeft net dat zoete element aan de bitterheid van de lof. Maak deze salade in het seizoen met Romanesco, torentjesbloemkool. Helaas kon ik geen Romanesco (torentjesbloemkool) krijgen - het seizoen loopt van november tot februari - maar met de biologische broccoli smaakte deze salade ook perfect. De Romanesco heeft een wat frissere en zelfs een beetje zoetiger smaak dan bloemkool. De aardigheid bij deze salade is dat je een deel roostert en een deel blancheert waardoor je een mooi mengsel van smaken krijgt van dezelfde groente. Serveer de salade op kamertemperatuur en bij voorkeur op losse bordjes. De puree die je maakt van de stelen kun je zo beter verdelen en krijgt iedereen alle smaken in de juiste hoeveelheid te proeven.  

Lees meer
Hoofdgerecht - 9 december 2019

Geroosterd varkensnootje met laurierzout

De slager heeft twee nootjes :-). Laten we zeggen in iedere achterbout van het varken zit één nootje. Dit stuk vlees kun je heel makkelijk, zoals je ziet roosteren. Als er geen nootjes besteld worden maakt de slager er hamlappen van. Of hij pekelt de hammetjes en rookt ze eventueel voor de verkoop. Het beetje vet wat er aan zit, zorgt ervoor dat het vlees lekker sappig na het roosteren is. Het is heel feestelijk om dit stuk vlees als gebraad in zijn geheel te serveren. Ook prima voor een doordeweekse dag met . Het gebraden vlees dat over is kun je in dunne tranche op brood serveren of de volgende dag in de jus zachtjes opwarmen.

Lees meer
Barbecue - 30 oktober 2019

Lamsbout aan het spit

De “fire pit” die we hebben gemaakt, aan de kant met het mooiste uitzicht, bij Harmangouty, ons huis in de Franse Vogezen is fantastisch. Daarmee is weer één van mijn dromen uitgekomen. De oude vuurplaats onder een afdakje aan de voorkant, kan ik bij minder weer ook blijven gebruiken. Maar die is kleiner en je kunt er niet zo makkelijk omheen zitten als bij de nieuwe. Ter inspiratie heb ik op Pinterest gezocht en veel voorbeelden gevonden. Uitgangspunt was dat het met stenen uit het bos gemaakt moest worden en dat de cirkel zo groot moest zijn dat ons spit er met een heel speenvarken of lam tussen moest passen. (Mijn spit is 20 jaar geleden door een smid in de Betuwe bij Geldermalsen gesmeed en kan op verschillende hoogten worden geplaatst. Simpel en praktisch!) Pekelen ca. 3 uur; voorbereiding ca. 15 minuten; roosteren 1½-2 uur.

Lees meer
Hoofdgerecht - 22 oktober 2019

Tips en tops voor gebraden kip

Het perfect geroosterde kippetje krijg je door de kip op tijd uit de koelkast te halen. Je kunt er zelfs voor kiezen om de dag ervoor al de kip met zout en peper te bestrooien zodat de smaak erin trekt. Door met je vingers het vel voorzichtig lost te maken kun je er een kruidenboter of salieblaadjes onder stoppen voor extra smaak. Door het kippetje eerst op hoge temperatuur te roosteren krijg je een lekker krokant velletje. Door de oven temperatuur weer lager te draaien krijg je een lekker sappig kippetje. Op het karkas gebraden kippenvlees heeft meer smaak. Door de kip te vullen met citroen en kruiden krijgt het vlees een extra lekkere kruidige smaak.

Lees meer
Hoofdgerecht - 10 februari 2019

Geroosterde wortels met bietenpuree en geitenkaas

Geroosterde wortels met bietenpuree en geitenkaas klinkt niet echt als een snel te maken gerecht. Tijd is voor veel mensen een probleem en helaas ook op kookgebied. Maar het is vaak ook iets dat in je hoofd speelt. Kijk naar dit gerecht alsof het de ‘ouderwetse’ combinatie van aardappelen, groente en stoofvlees is. Het stoofvlees wordt dan de bietenpuree, de groente zijn de geroosterde wortelen en het vlees is de geitenkaas. Stoofvlees kost tijd, de bietenpuree ook. Maar net als stoofvlees is het een kwestie van voorbereiden. De verse bietjes gaan anderhalf uur in de oven, je hoeft er niet naar om te kijken. Voordat je aan tafel gaat, maak je de bietenpuree terwijl je de wortels roostert. De geitenkaas is een kwestie van dun schaven. Ik weet het, er zit misschien best een kronkel in mijn gedachten, maar als je een lang recept leest, lees het goed en bedenk wat je tussendoor kunt doen. Ik heb regelmatig geroosterde bietjes in de koelkast. Heel vaak zijn ze een uitkomst voor een snelle salade, de kleinkinderen of een chique bietencarpaccio voor onverwachte gasten. O ja, deze smaakvolle bietpuree kun je makkelijk 3 dagen in de koelkast bewaren.  

Lees meer
Barbecue - 30 juli 2018

Verse makreel van de barbecue in het zonnige Frankrijk

Heerlijk even ruim een weekje weg! Eerst naar Frankrijk waar ik een paar dagen bij uitdekeukenvan8-collega Clara ben en dan door naar Zwitserland voor een paar stevige wandelingen. Maar ja, soms gaat het leven niet zoals je wilt. Onderweg naar Clara besloot de auto om niet meer verder te willen. En dat geeft behoorlijk wat gedoe: wegslepen, de Franse lunchpauze van 12 tot 2, weer verder slepen naar de juiste garage, gemiste lunch met vrienden, mijn gebrekkige Frans, lekker warm buiten, huurauto, enzovoort. Uiteindelijk arriveer ik zo rond een uur of 9 ’s avonds bij Clara en echtgenoot Frans. Handen wassen, zitten en wijn. Dat was de juiste volgorde. En als je daarna dan deze heerlijke makreel van de bbq met een salade voorgeschoteld krijgt, vergeet je zo’n dag weer snel. Dank Clara en Frans!. Na veel omwegen ben ik overigens weer keurig thuis met een auto die het doet.

Lees meer
Fingerfood - 29 juni 2017

Geroosterde gomasio noten

Gomasio is oorspronkelijk een smaakmaker van sesam en zout uit de Japanse keuken. Je kunt dit strooisel makkelijk zelf maken. Of kant en klaar kunt kopen bij een toko. Rooster de sesamzaadjes in een droge koekenpan goudbruin tot ze beginnen te geuren. Stamp het sesamzaad fijn in de vijzel met een zeezout. Als je hem zelf maakt weet je zeker dat er geen suiker of glutamaat aan toegevoegd is. Ook word gomasio gebruikt als vervanger van zout. Het is een mooie smaakmaker waar weinig zout aan toegevoegd is. Dit is strooisel is ook heerlijk over gestoomde of gewokte groente, salades of gewoon een zacht gekookt eitje. Strooi het op het laatste moment erover heen, kook het niet mee.

Lees meer
Hoofdgerecht - 9 mei 2017

Spaghetti casio e pepe

Spaghetti, kaas, zwarte peperkorrels en zout, slechts 4 ingrediënten, meer heb je niet nodig voor dit fantastische Romeinse gerecht. Zó simpel en puur, lekkerder bestaat haast niet. Het is in ieder geval één van de lekkerste gerechten die ik in Rome en zelfs in heel Italië heb gegeten. Dat zegt wel wat, want Italië is mijn luilekkerland. In Rome staat casio e pepe heel vaak op het menu, zowel in restaurants als thuis. Het recept wordt van generatie op generatie doorgegeven en al is het nog zo eenvoudig, er is een levendige competitie tussen Romeinse oma’s, (schoon)moeders, (schoon)dochters en tantes over het beste recept. En, steeds vaker doen daar ook Italiaanse heren - die veld winnen in de keuken – aan mee. Voor het beste resultaat moet je verse of koelverse spaghetti gebruiken waar nog een beetje meel aan plakt. Deze wordt al dente (stevig gaar) gekookt in een laagje gezouten kokend water, waarin de spaghetti net goed onder staat. Vooral niet teveel, want in het water wordt het aanplakkende meel van de spaghetti opgenomen. Dit wordt gebruikt om met de kaas te mengen en die te laten smelten. Het meel zorgt voor de binding waardoor je een kaassausje krijgt. De grof gemalen peper die in een droge koekenpan eerst wordt geroosterd, wordt ook afgeblust met dat melige water. De kaas, Pecorino Romano, moet wel rijp zijn, maar niet al te oud. Meestal wordt spaghetti casio e pepe gewoon op een warm bord geserveerd. Maar in één van de restaurants waar ik het at (Roma Sparita, Piazza di Santa Cecilia 24, Rome, Italy, + 39 06 580 0757), hadden ze een pecorino kaaskoek gemaakt om de spaghetti in te serveren. De smaak daarvan en het knapperige van de kaaskoek in combinatie met de textuur van de spaghetti was zo lekker dat ik dit tegenwoordig thuis ook altijd doe. Het is wel even oefenen om de kaaskoek mooi uit de pan te halen en in een kom te leggen om zijn vorm te krijgen. Het is een handigheidje dat je even onder de knie moet krijgen en echt moeilijk is het niet. Hoofdgerecht voor 2 personen Bereidingstijd 15-20 minuten

Lees meer