Blog

Walnoten: tijd om ze te rapen!

Walnoten: tijd om ze te rapen! Deze zomer in Frankrijk stond onze eigen walnotenboom er zo mooi bij. Voor het eerst boordenvol groene noten in de dop. We hebben die boom daar zo’n 15 jaar geleden als jonge stek geplant. Die stek, een zaailing, groeide traag maar gestaag uit tot een volwassen boom. Met de

Blog

Walnoten: tijd om ze te rapen!

Walnoten: tijd om ze te rapen! Deze zomer in Frankrijk stond onze eigen walnotenboom er zo mooi bij. Voor het eerst boordenvol groene noten in de dop. We hebben die boom daar zo’n 15 jaar geleden als jonge stek geplant. Die stek, een zaailing, groeide traag maar gestaag uit tot een volwassen boom. Met de

Walnoten: tijd om ze te rapen!

Walnoten: tijd om ze te rapen! Deze zomer in Frankrijk stond onze eigen walnotenboom er zo mooi bij. Voor het eerst boordenvol groene noten in de dop. We hebben die boom daar zo’n 15 jaar geleden als jonge stek geplant. Die stek, een zaailing, groeide traag maar gestaag uit tot een volwassen boom. Met de afgelopen jaren steeds wel een paar noten. Maar dit jaar voor het eerst hing hij echt vol. Ik verheugde me op een zonnig herfstverblijf daar en op het rapen van onze eerste eigen walnoten. Door de opleving van Covid-19 gaat dat nu even niet door. Die walnoten zijn voor de buren en anders hebben de wilde zwijnen er vast een heerlijk maaltje aan.

 

Walnoten: tijd om ze te rapen!

In plaats daarvan ging ik deze week – net als vorig jaar – lekker een ochtendje walnoten rapen bij een vriendin in de Betuwe. Zij heeft op het terrein een mooi voedselbos in wording met ook veel fruit- en notenbomen. Heerlijk om daar rond te scharrelen en dan te ontdekken dat er walnoten in soorten en maten zijn. Zij heeft daar 3 verschillende soorten staan. Voor de kenners: Buccaneer, Preslovski en Rita. Dat zegt mij niet zoveel, maar het zo leuk als je al wandelend tussen die notenbomen ontdekt dat er onder de ene boom echt knotsen van walnoten liggen en onder een andere boom juist sierlijke kleine.

 

Verse noten

Net geraapte walnoten zijn nog heel vers en nat! Vaak zit de groene bolster er nog gedeeltelijk om heen. Verse noten smaken heel anders dan de gedroogde walnoten die je koopt. Dat moet je proeven! Het nog witte vruchtvlees is heerlijk knapperig en smaakt lekker romig. Het donkerbruine velletje eromheen smaakt vrij bitter, dat kun je er beter eerst met een mesje aftrekken.

 

Drogen op rekken

Zo eten we er een paar direct, maar de rest van de walnoten leg ik te drogen. Eerst spoel ik de noten af onder lauwwarm water en verwijder zoveel mogelijk groene bolster. Dat komt de kwaliteit ten goede. Vervolgens spreid ik de noten uit op stapelbare droogrekken en zet ze weg in een geventileerde, koele ruimte. Dat duurt zeker een aantal weken. Elke week keer ik ze, zodat ze echt rondom goed drogen. Tot het begin van de winter tijd wordt eens een paar noten te kraken.

 

Elke avond feest

Dan maken we er een feestje van.  Elke avond terwijl ik sta te koken, kraakt mijn man voor ieder van ons een handje noten. Die knabbelen we dan onder het koken lekker weg. Of ik verwerk ze in de maaltijd. Ik strooi ze over een salade, meng ze door zelfgemaakte burgers of schep ze op het op het laatste moment door een groentestoof, pittige curry of gekookte rijst.  Ook lekker is romige walnotensaus. Heerlijk bij kip of pasta. We gooien natuurlijk niets weg. Met de schillen die na het kraken overblijven maken we onze kachel aan.

 

‘Handje walnoten’ a day, keeps the doctor away

Halve walnoten hebben de vorm van ons brein.  Dat is natuurlijk toeval, maar walnoten en ook andere noten zijn wel bijzonder goed om ons brein en de ook de rest van ons lichaam in conditie te houden. Vandaar het advies om dagelijks een handje ongezouten (wal)noten te eten. Ze zijn een royale bron van ijzer, vitamine E en vitamine B1. Beschermen tegen hart- en vaatziekten en verlagen het LDL-cholesterolgehalte in het bloed. Walnoten bevatten een relatief hoge hoeveelheid alfa-linoleenzuur (ALA), een plantaardig omega-3 vetzuur dat beschermt tegen hart- en vaatziekten.

 

Walnotenkarameltaart

Hoe gezond ook, walnoten lenen zich prima om eens lekker te zondigen. Dan bak ik mijn favoriete Franse walnoten-karameltaart. Daarvoor bak je eerst een blinde bodem. Meng  voor het deeg 250 gram bloem met  2 eetlepels poedersuiker, snufje zout en 125 gram klontjes koude boter, die je door het deeg wrijft tot het mengsel kruimelig wordt. Roer er een losgeklopt ei en 1-2 eetlepels ijskoud water door en kneed alles tot een soepel deeg. Na een half uur in de koelkast rusten rol je het deeg uit tot een ronde lap van 26-30 cm. Bekleed een ingevette taartvorm met het deeg en druk de rand tot een schulpvorm. Bedek het deeg met bakpapier en een laag gedroogde peulvruchten en bak de bodem in een voorverwarmde oven van 200 ˚C in 20-25 minuten goudbruin. Verwijder daarna het bakpapier met peulvruchten en bak de taartbodem in nog 4-6 minuten lichtbruin. Neem de taart uit de oven en verdeel 250 gram grofgehakte walnoten over de bodem. Dan maak je de karamel: Verwarm in een pan met een dikke bodem 200 gram fijne tafelsuiker met 100 ml water en 50 ml (noten)likeur op zacht vuur tot het een heldere, amberkleurige siroop wordt. Roer er 250 ml crème fraîche door en blijf roeren tot de karamel glad is. Schenk de warme karamel snel en gelijkmatig over de walnoten in de taartbodem. Laat de taart afkoelen tot lauwwarm. Nette punten snijden gaat niet, maar het is wel een taart om je vingers bij op te eten!

Auteur

Clara ten Houte de Lange

Over de auteur

Clara ten Houte de Lange – een gezonde lekkerbek

Als ik iéts ben, is het wel een gezonde lekkerbek. Lekker koken is de tool om mijn passie kracht bij te zetten: gezond eten lekker maken. Vanuit Assisti Culinair & Communicatie adviseer ik bedrijven in de foodsector en maak ik recepten, culinaire artikelen en columns voor diverse media en kookboeken. Recepten zijn hét middel om ideeën die je met overtuiging hebt bedacht, te delen en anderen ervan te laten genieten.

Lees meer

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.